Dominee Coen van Alphen: De stem van de vogels

Tijdens een wandeling over de Posbank, een prachtig natuurgebied op de Veluwe, passeerde ik een ronde houten tafel. Het was niet zomaar een picknicktafel. Bij elk van de krukken eromheen stond een naambordje: ‘Dieren’, ‘Planten en Bomen’, ‘Bodem’, ‘Schimmels’, ‘Water’, ‘Lucht’. Het zette me aan het denken. Ik was daar om van de natuur te genieten. Maar, dat mag bekend wezen, de natuur is kwetsbaar in Nederland. Wanneer er daarover beslissingen genomen worden, mag de natuur dan zelf ook meepraten?

Twee maanden geleden waren de gemeenteraadsverkiezingen. In het gemeentehuis van Albrandswaard zitten partijen om de tafel om tot de vorming van een nieuw college te komen. De grootste partijen hebben de meeste inspraak, dat is democratisch. Maar net zo democratisch zou het zijn, als daar ook de stemmen klinken van degenen die er niet aan tafel zitten. Niet alleen van mensen, maar ook van bomen, bijen, vlinders, vogels.

Dat is minder vreemd dan het misschien lijkt. Heel lang hebben wij mensen onszelf centraal gezet en ons deze aarde toegeëigend. Maar nu er steeds meer natuur verdwijnt, de biodiversiteit afneemt, het klimaat verandert, groeit het besef dat wij mensen niet de enigen zijn die recht hebben op leefruimte. Sterker nog, dat we zelf ook natuur zijn, onlosmakelijk verbonden met al wat leeft. Denk aan de bijenstand, die enorm afneemt. Bijen en andere insekten zijn cruciaal voor de bestuiving van gewassen. Geen bijen = geen appels! En wat dacht je van de vogels? Wat als de merel, de mus, de ijsvogel verdwijnen? Dan is er niemand meer om je wakker te zingen in de vroege ochtend.

Ik heb nog eens de verkiezingsbijlage van De Schakel erbij gepakt, waarin de lijsttrekkers vertellen wat de prioriteiten zijn van hun partijen voor de komende jaren. Vier van de acht partijen benoemen het belang van de groene ruimte, waar ze zuinig op willen zijn. Een vijfde lijsttrekker zegt dat hij graag door ‘ons groene buitengebied’ wandelt. Het is mooi dat deze partijen uitspreken dat zij wat groen is willen behouden. Maar ik ben ook een beetje wantrouwend. Beleidsmakers beweren graag dat zij alle belangen afgewogen hebben. Maar wat vaak de doorslag geeft is … geld.

Daarvan hoorde ik pas een schrijnend voorbeeld. Een gezellig, al wat ouder stacaravanparkje in een Utrechts bos moet verdwijnen, omdat een projectontwikkelaar er een luxe bungalowpark wil realiseren. Kassa! Op het terrein bevindt zich onder meer een dassenburcht en talrijke vogelsoorten. Wat de dassenfamilie en de vogels er van vinden, is door de projectontwikkelaar niet gevraagd. Gelukkig zijn er bewoners die bezwaar maken. Het kan ook anders. De verbreding van een snelweg bij Utrecht gaat niet door omdat het bos bij Amelisweerd van zo grote waarde is dat de gemeente het wil behouden.

Beste formerende partijen, ik weet dat er woningen gebouwd moeten worden, ik weet dat niemand windmolens in zijn achtertuin wil, ik weet dat jullie lastige beslissingen moeten nemen… Maar luister alsjeblieft ook naar de stemmen van wie niet aan tafel zitten. Ga wandelen in ons groene buitengebied en zet je ogen en oren open voor wat daar te zien en te horen valt…