SV Poortugaal: van stilte naar strijdlust

POORTUGAAL - Het leven eindigt, maar gaat ook gewoon door. Dat was het besef bij aanvang van de halve bekerfinale van de districtsbeker, uit bij FC ’s Gravenzande. Die begon niet met voetbal maar met een indrukwekkende minuut stilte. Er werd stilgestaan bij het overlijden van oud-voorzitter en oud-secretaris en lid van verdienste, Ria Lodder en bij Jade Kops van de thuisclub. Twee verenigingen, één moment van respect.

Daarna werd er gevoetbald. SV Poortugaal begon sterk, zocht geduldig naar openingen en kreeg kansen. Toch viel de openingstreffer vlak voor rust aan de andere kant: 1-0. Alsof dat nog niet genoeg was, viel Steven Hamann uit met een zware blessure. Een domper, maar geen breekpunt.

Na rust bleef het duel in balans, tot Khalil Dahmani uit een corner de gelijkmaker binnenkopte: 1-1. Het vertrouwen keerde terug, maar in de 87e minuut leek het alsnog mis te gaan: 2-1. Zo’n moment waarop je denkt: dit wordt er weer zo één. Maar deze ploeg weigerde zich daarbij neer te leggen. In blessuretijd was het Morris de Hoog die de 2-2 binnenschoot. Ontlading, ongeloof en opnieuw hoop.

Strafschoppen moesten de beslissing brengen. Met doelman Jeremy Rübe als sluitpost, ingevallen met een duidelijke missie, pakte sv Poortugaal de serie overtuigend. Een mooie redding van Jeremy droeg daar in belangrijke mate aan bij. Bradley El Idrissi benutte uiteindelijk de beslissende strafschop: de finale op 13 mei in Heinenoord tegen Spartaan’20 is bereikt. Sv Poortugaal kan daar geschiedenis schrijven door als eerste Nederlandse ploeg een districtsbeker drie keer op rij te winnen. Dus ergens begon het met stilte, maar het eindigde in feest. 

Aanstaande zaterdag wacht eerst een nieuwe mijlpaal: de kampioenswedstrijd. Om 14.30 uur ontvangt sv Poortugaal SHO op eigen veld. Eén ding is zeker: deze ploeg geeft zich niet zomaar gewonnen.