Column Brandweerman Xander Breuls

Verschillend, maar toch hetzelfde

Een paar weken geleden brachten mijn zakelijke activiteiten buiten mijn brandweerwerkzaamheden, me een tijdje op het prachtig eiland Bali. Meestal ga ik op reis wel even langs de lokale brandweerkazerne. Zoals ook wij het leuk vinden om internationale collega’s te verwelkomen is het mijn ervaring dat dit over de hele wereld zo werkt. Ik heb in elk geval heel veel foto`s van mijn bezoeken aan tientallen gastvrije brandweerkazernes in andere landen.

Maar zoals alles op Bali net anders werkt dan ik gewend ben, gaf het intypen van “firestation Bali” geen resultaten behalve een (ongetwijfeld) leuke bar. Iets harder zoeken dan maar. En het lukte, ik vond een kazerne niet ver bij mijn hotel vandaan op Uluwatu. Ik ging op de scooter (want zo verplaats je je op Bali) naar de locatie. Zoals meer op Bali was het gebouw vooral open met hierin twee rode brandweerwagens. Ik sprak iemand aan en mocht gelijk doorlopen. Een van de mannen lag op een bankje te slapen, een ander waste zijn scooter. Ik kreeg van weer een ander een korte rondleiding.

Hierin kwamen de verschillen en overeenkomsten voorbij. Zo hebben zij bijvoorbeeld een ademluchttoestel wat door een rescue-team gebruikt kan worden. Bij ons heeft iedereen zijn eigen set op de wagen. Ook zij doen meer dan alleen brand blussen. Denk dan aan het redden van koeien uit greppels en sloten. Zij vonden het wel erg raar dat wij een bepaald dier niet redden of vangen eigenlijk. Namelijk de slang! “You don’t catch snakes? Why not?” Nou, omdat we die hier niet hebben. Dat vonden zij dan maar raar. 

Toen ik vriendelijk uitgezwaaid werd bedacht ik me dat het niet uitmaakt dat we verschillend zijn, maar dat het gaat om het feit dat we ons inzetten voor hetzelfde doel: de veiligheid van de mensen om ons heen. En dan maakt het dus niet uit waar je dat doet.

Selamat tinggal