Column Michiel Cox

De buitenkraan

Voor alles is er een eerste keer, ook in je huis. Het is nog maar een decennium geleden dat mijn vriendin en ik ons eerste appartement betrokken in Rotterdam. Ik besloot de muren te witten. Dat deed ik nooit eerder: ik zocht online wat tips, zette een roller tegen de muur en… toen bleek het niet zo moeilijk. De eerste keer behang afsteken, een klink recht hangen of de sifon van de wasbak schoonmaken – ik weet het allemaal nog.

Dit weekend deed zich een nieuwe eerste voor: ik heb de buitenkraan naast de voordeur vervangen. Hij was al twee jaar kapot: ik draaide ‘m ooit te hard dicht en brak het hendeltje af. 

Het vervangen van de kraan leek mij bijzonder lastig. Online zag ik mensen muren te lijf gaan met slijpschijven, ze trokken leidingen, zaten onder het stof. Dit was duidelijk een taak voor a/ gevorderde klussers en b/ meerdere mensen. Moest ik mijn broers om hulp vragen? Mijn vader of schoonvader? 

Ik deed niets, dus begoten we de bloemen twee jaar lang met emmers en gieters. Afgelopen lente haalde ik wat planken uit de voortuin en plantte er veel nieuw groen. Ik ben helemaal in mijn nopjes met de nieuwe voortuin. Tijdens het afwassen kijk ik naar de ontkiemende vlinderstruik, het vingerhoedskruid.

Maar nieuwe planten vragen veel water, dus avond na avond liepen mijn vriendin en ik van de keuken naar de voortuin met een gieter van tien liter, gemiddeld twee keer. Zij trok soms de tuinslang door de woonkamer, alles om maar niet met die gieters te hoeven lopen. 

Ik kon het niet meer aanzien en besloot: de kraan moest vervangen worden!

Ik bekeek de filmpjes met de slijpschijven opnieuw en wat bleek? Ik hoefde geen gaten in mijn muren te boren, geen koperen leidingen te trekken. Alles ligt er al en het werkt allemaal gewoon. En kon ik die kraan er echt zomaar af draaien? Zou het zo simpel zijn? 

Ik ging aan de slag, draaide de oude kraan uit de muur, fietste naar de Praxis en draaide de nieuwe er weer op. 

Dit was het dus: twee jaar denkwerk voor een klus van tien minuten. 

Nee, aan mij is geen grote klusser verloren gegaan.