Dominee Coen van Alphen

Asiel, het kan ook menselijk

Zomer. De hele dag door buitelen zwaluwen door de lucht. Door het open raam hoor ik hun piepende kreten. Geen andere vogel symboliseert voor mij zo sterk wat vrijheid is. 

De vrijheid staat onder druk. Althans, dat gevoel leeft. Het thema van asiel en migratie blijft de gemoederen verhitten. Er is een tekort aan opvangplekken voor asielzoekers. Er is ook een tekort aan woningen. Dat zijn niet dezelfde problemen, maar ze worden vaak aan elkaar gekoppeld. Veel Nederlanders maken zich zorgen dat de vrijheid zoals ze die kennen, zal verdwijnen of veranderen als er meer asielzoekers in hun buurt of straat komen wonen. 

De problemen zijn reëel, de zorgen begrijpelijk. Naar die zorgen moet geluisterd worden en aan de problemen moet gewerkt worden. Dat gebeurt ook, zoals verwacht mag worden van onze overheden. Alleen zijn we het diep oneens over de manier waarop. Afgelopen weken sloeg de vlam weer eens in de pan, toen verschillende demonstraties tegen azc’s uitliepen op rellen. Met verbijstering heb ik ernaar gekeken. Drie vragen komen bij me op. 

Eén: kunnen we beschaafd blijven? Bij de rellen in Loosdrecht was er sprake van intimidatie, vernieling, zelfs brandstichting. Sommige landelijke politici meenden dat ze dat vuurtje nog verder moesten oprakelen. Dat hielp zéker niet. Dit gedrag is niet normaal in een beschaafd land. Diep respect voor de hulpdiensten die ermee moeten dealen. Diep respect voor burgemeesters die met onmogelijke situaties worden opgescheept. Diep respect voor de talloze vrijwilligers die gewoon hun werk doen. 

Twee: kunnen we realistisch blijven? Alle partijen vinden dat migratie beter moet worden geregeld. Velen vinden de instroom moet worden ingedamd. Er zijn trouwens al veel maatregelen die migratie beperken. Wat je ook vindt, migratie is een feit. Asielopvang blijft nodig. Wat die opvang betreft, we hebben een spreidingswet die regelt dat elke gemeente naar rato een aantal asielzoekers opneemt en woningen regelt voor statushouders. Als elke gemeente zich daaraan hield, zouden de problemen een stuk kleiner zijn. In veel gemeentes gaat dat trouwens goed. Het kan gewoon.

Drie: kunnen we menselijk blijven? Kunnen we elkaar heel houden? Woorden doen ertoe. Niet alle tegenstanders van azc’s zijn racisten. Voorstanders houden ook van hun land. Asielzoekers zijn gewoon mensen. En gelukszoekers zijn we allemaal. Ik geloof dat elk mens geschapen is door God en daarom met waardigheid en respect behandeld moet worden. Wat gij niet wilt…

We snakken met elkaar naar vrijheid, de Nederlanders met hun zorgen en de asielzoekers met hun zorgen net zo goed. Ik kijk naar buiten. Onverstoorbaar trekken de zwaluwen hun baantjes tegen de blauwe lucht.