Geboren op het Sluisje

INGEZONDEN

De herdenking zoals is voorgenomen is ongekend en van de zijde van gemeente en sommige oudere inwoners ronduit schijnheilig.

Ik ben geboren en getogen ‘op’ het Sluisje. In 1942. Mijn vader heeft slechts een keer verteld, wat hij aantrof, enkele dagen na de executie van de zeven mannen. Hij had daar ook een afwijkende mening over. 

Het Sluisje en het deel van de Rijsdijk was en is sedert die afschuwelijke gebeurtenis NOOIT RHOONS GEBIED geweest. Was al in jaren dertig door Rotterdam geannexeerd ivm met toekomstige havenuitbreidingen. Dat deel was aangeduid als ‘Rotterdam-22’. Wij woonden op nr 51.

Nooit, maar dan ook nooit kwam een Rhoonse notabele naar het sluisje. Als je als kind van het arbeidersbuurtschap Sluisie kwam, werd je in Rhoon met de nek aangekeken. Na de grotendeels fantasieën van Jantje Brokken (ik was bevriend met zijn oudste broer Bert), heeft zich het Rhoonse namaak establishment zich opgeworpen als ‘Sluisje liefhebbers’.

Nooit heeft de Rhoonse ‘elite’, inclusief gemeentebestuur gedacht aan de nog levende ex-bewoners. Laat staan erbij te betrekken. Als kinderen moesten wij herdenken. Geen predikant, wethouder of burgemeester te zien.

Jaap van der Linden
Poortugaal