Dominee Coen van Alphen
In de kerk in de kerk zei de dominee
“Prachtige kerk, maar… komen hier nog mensen op zondag?” Die vraag krijg ik nogal eens van bezoekers op woensdagmiddag in de open (Dorps)kerk. Zeker wel, antwoord ik dan. “En ook jongeren?” Ja, ook jongeren. Ik snap de vraag. In de afgelopen decennia zijn het kerkbezoek en de kerkelijke betrokkenheid in Nederland stelselmatig afgenomen, blijkt uit cijfers en ook uit de ervaring. Veel kerken worden gesloten en in de kerken die overblijven, zie je vooral grijze hoofden. Nederland lijkt een steeds ongeloviger land te worden.
Of is er een kentering gaande? De ontkerkelijking gaat door, maar tegelijk is er een tegenbeweging. Uit het laatste grote onderzoek naar geloof onder Nederlanders blijkt dat de jongste generaties weer meer openstaan voor kerk en geloof. Het trok ook de aandacht van de media: in kranten, podcasts en op tv werd de vraag gesteld of de neerwaartse trend omgebogen is.
Ook in Rhoon maken we het mee dat jongeren weer aanhaken. Van de jongeman die op woensdagmiddag voorzichtig vroeg: “Mag ik hier op zondag ook komen?” via het meisje dat via internet tot geloof kwam, tot de jongen die met zijn opa meekomt. Jongeren spreken openlijk over hun geloof en nemen hun vrienden mee naar de kerkdiensten. Van collega’s hoor ik vergelijkbare verhalen.
Het afgelopen jaar heb ik me verdiept in deze ontwikkeling. Ik deed onderzoek naar de bredere trend in Nederland en Europa. Dat blijkt genuanceerd te liggen. Er zijn nog te weinig gegevens om van een trendbreuk te spreken. Maar zeker is er een hernieuwde interesse merkbaar.
Daarnaast ben ik in gesprek gegaan met jongeren zelf. Ik vroeg hen naar hun beleving van de kerk, wat ze er zoeken en vinden. Jongeren zijn allemaal verschillend, dat bleek me wel weer. Maar ik werd wel blij van de grote betrokkenheid van deze jongeren en hun verlangen om een betekenisvol leven te leiden.
Wat zoeken ze, deze jongeren? Ook dat verschilt. Is er méér dan carrière, geld verdienen en uitgaan, wil de een weten. Hoe vind ik rust in een onrustige wereld, vraagt een ander zich af. Internet en social media spelen een grote rol. Daar zien jongeren leeftijdsgenoten die het in alle openheid hebben over zingeving. Ze volgen bekende influencers of voetballers die tot geloof zijn gekomen. Het is voor deze generatie niet raar om te geloven. Ze hebben geen ballast van negatieve ervaringen die oudere generaties soms meedragen uit de tijd dat de kerk hun leven nog bepaalde. De kerk is niet meer per se stoffig en ouderwets. Het is juist een plek waar wijsheid en betekenis worden gezocht – en gevonden.
Ik ben heel benieuwd waar deze ontwikkeling toe gaat leiden. Dat er iets speelt, is onmiskenbaar. Ik blijf het volgen.