Logo deschakelalbrandswaard.nl
Foto: Ronald Hooijmeijer

Column Katinka: De kapper ‘For president’

Vijf weken geleden was het, toen mijn vader aan het videobellen was met zijn collega’s. Zijn telefoon stond nog op luidspreker en ik kon mezelf niet inhouden om ‘per ongeluk’ het gesprek, een beetje, mee te luisteren. Er werd gepraat over de afgelopen persconferentie en over ‘het nieuwe normaal’. Maar toen… Toen veranderde het onderwerp naar de kapsels. Volgens de collega’s van mijn vader was het kapsel van hem het ergst. Het zag er net zo uit als het matje van Willem Alexander. Dat was dan ook het moment waarop ik niet meer met hem over straat wilde en hij als een idioot op zoek ging naar een tondeuse.

Aan mijn (lange) haar kon je volgens mij niet zien dat ik niet naar de kapper was geweest, maar voor mijn vader moesten we dus echt een tondeuse scoren. We zochten op internet naar een goede tondeuse. Shit. Uitverkocht. De tweede uit de test dan maar. Ook al uitverkocht… Het leek wel alsof de hamsterwoede voor het wc-papier was overgeslagen op de tondeuses. Er was er werkelijk geen eentje meer te scoren.

Inmiddels moest ook de uitgroei van mijn moeder weggewerkt worden. Want al zit je hele dagen binnen, ‘als je haar maar goed zit’ natuurlijk. Maar gelukkig had zij al een dealtje gesloten met onze kapper en konden we een ‘do it yourself verfsetje' ophalen.

De kapper was de kapsalon aan het renoveren en was ondanks deze tijd druk bezig. Mijn moeder vroeg ondertussen subtiel aan de kapper of zij wist waar wij een tondeuse konden kopen. We mochten, heel lief, die van de kapper lenen. We gingen gelijk naar huis om m’n vaders corona-kapsel te fixen. Toen we thuis kwamen ging mijn vader twijfelen. ‘Maar het ziet er altijd zo moeilijk uit…’ De kapper had gezegd dat het net grasmaaien was. Dus hij moest er toch echt aan geloven. ‘Auw auw mijn oor!’ hieruit concludeerde ik dat mijn moeder was begonnen. Ik riep nog of ik een pleister moest pakken. Maar dat was niet nodig. Mijn moeder had alleen z’n oor even omgeslagen om bij zijn haren te kunnen. Hij leek wel een speenvarken… Na een kwartier was mijn moeder klaar en durfde ik weer met mijn vader over straat.

Gelukkig zijn inmiddels de kappers weer open en hadden we afgelopen week een familie-uitje naar onze kapper. En mijn vader? Die was misschien nog wel het meest blij van ons allemaal.


Meer berichten