Logo deschakelalbrandswaard.nl
'We gaven de mensen een steuntje in de rug.'
'We gaven de mensen een steuntje in de rug.'

'Werken bij USAR is de kers op de taart'

  •   291 keer gelezen

ALBRANDSWAARD – ,,Goed beschouwd waren wij daar de gangmakers in de hulpverlening." Rhoonaar Daniël Boender hielp met het USAR-team twee weken lang op Sint Maarten nadat orkaan Irma over het eiland was getrokken. ,,Daken waren van huizen gerukt, overal waren telefoonmasten en bomen omver gewaaid en er lagen boten op de weg." Het doel: de minder zelfredzame mensen helpen en een begin maken de ravage op te ruimen. ,,Weet je waar ik aan moest denken? Alsof er een bom was gevallen. Alsof er een druk van binnenuit was gekomen en alles had verwoest. Zelfs de basten van bomen waren eraf gerukt."

USAR is de Nederlandse bijstandseenheid die wereldwijd helpt bij rampen. Het team bestaat uit beroepshulpverleners uit de Veiligheidsregio's Rotterdam-Rijnmond, Zuid-Holland-Zuid, Hollands Midden en Haaglanden en Defensie. In totaal is er een bestand van 135 medewerkers waaruit geput kan worden. Daniël Boender, beroepsbrandweerman, is er daar een van. ,,Toen ik mijn vrouw leerde kennen (zo'n twaalf jaar geleden), zei ik al dat als er een vacature zou zijn bij USAR ik daarop zou solliciteren. Werken voor USAR en internationaal kunnen helpen is voor mij de kers op de taart." En zonder de steun van zijn vrouw, familie en vrienden is het niet mogelijk om dit werk te doen, meldt hij. ,,Mijn vrouw heeft zich in allerlei bochten moeten wringen om het thuis draaiende te houden."
Want hulpverlenen zit Daniël in het bloed. Zijn vader en opa werkten ook al bij de brandweer. ,,Ja, het zit in de genen. Geen zoon, maar een kloon."

Het USAR-team is een zogenoemd Heavy Team. Het is inzetbaar bij zware en complexe rampen en kan tien dagen self-supporting zijn, zodat er geen aanspraak hoeft te worden gemaakt op lokale hulpbronnen. ,,Normaal bieden we vooral hulp in gebieden die getroffen zijn door aardbevingen", vertelt Daniël. ,,Bij Sint Maarten zijn we afgeweken. Wij voerden andere opdrachten uit dan anders. In dit geval ging het om een eiland dat in puin ligt. Gewonden hebben we nauwelijks gezien. Heel anders dan bij de aardbeving in Nepal, waar we destijds hebben geholpen."

Steuntje in de rug
Wat de teams nu deden, was helpen met opruimen. De minder zelfredzamen, zoals ouderen en moeders alleen, hadden prioriteit. ,,Deze mensen zijn uit het veld geslagen. Zij zijn hun huis kwijt en als je om je heen keek, begrijp ik dat zij niet wisten waar ze moesten beginnen. Wij gaven hun een steuntje in de rug. En je merkte dat als je begon, de bewoners ook in actie kwamen. De bevolking bleef ook positief en vriendelijk, terwijl ze hard getroffen zijn. Ik ben ervan overtuigd zij er met wat hulp weer bovenop komen."
Maar ook in de scholen werd veel werk verzet. ,,De regering wil de scholen zo snel mogelijk weer open hebben. Omdat het structuur biedt aan mensen. We hebben echt veel kunnen doen."
Een ander punt van aandacht was de ondersteuning bij de coördinatie van noodhulp. Hoe hulpgoederen te verspreiden en de mensen daarvan op de hoogte te stellen bijvoorbeeld.

Veel huizen op Sint Maarten hebben daken die bestaan uit golfplaten. ,,Die waren van de huizen gerukt en als zakdoekjes om bomen gevouwen. Die platen zijn vlijmscherp. Het is een wonder dat er niet meer doden en gewonden zijn gevallen toen die platen door de lucht vlogen."
Het USAR-team zocht houten latjes en spande zeilen over de huizen. ,,Maar binnen was ook alles verwoest. Moet je je voorstellen dat je geen dak meer hebt en er na de storm een plens water valt. Alles is kapot of onbruikbaar geworden… Het was een soort van huttenbouw voor gevorderden."
Het puin werd uit de huizen en scholen gehaald en buiten op een hoop gelegd. Er werd dagen achtereen gewerkt om zoveel mogelijk op te ruimen. Want werkelijk overal lag puin, lagen telefoonmasten en bomen over de weg, over huizen en auto's. Dat is ook de kracht van het team: dat zij de klok rond kan werken. ,,In verband met plunderingen, die vaak voorkomen in rampgebieden, lopen we 's nachts op wacht. In dit geval werkten we van 7 tot 19 uur en hadden we geen wachtdiensten. Ons materiaal lag veilig op het terrein bij de brandweer."

Communicatie
Een andere taak was de communicatie op het eiland. Telefoons en WiFi werkten niet, wegen waren onbegaanbaar. Maar hoe dan hulpgoederen te verspreiden en mensen hiervan op de hoogte te brengen? ,,Hoe weten mensen wanneer en waar er bijvoorbeeld water wordt verspreid? En hoe zorg je dat mensen er op tijd zijn? Ook diegenen die slecht ter been zijn? Allemaal lastige vraagstukken die spelen bij een ramp en waarbij USAR heeft mogen bijdragen tot een passende oplossing."

Stand-by
Daniël staat als USAR-lid regelmatig op scherp. ,,Je staat stand-by maar gaat niet altijd. Een land moet om hulp vragen én de Nederlandse regering beslist of we gaan. ,,Als we niet naar Sint Maarten waren gegaan, dan mogelijk naar Mexico waar een aardbeving was geweest."
De brandweerman ging eerder al helpen bij de aardbeving in Nepal en in Nederland stond het team paraat toen in 2015 een hijskraan in Alphen aan den Rijn omviel op woningen. ,,Zodra er sprake is van grote schade met ingestorte woningen waar slachtoffers onder liggen, komen wij al redelijk snel in beeld."
Gemiddeld is er eens in de drie jaar een inzet. ,,Maar de afgelopen tijd wat vaker." En ook de komende tijd zal hij paraat staan. ,,De aarde is contant in beweging en de spanningen op bepaalde breuklijnen in dichtbevolkt gebied is hoog."

De Rhoonaar zal de komende tijd dus waarschijnlijk nog zijn expertise en helpende handen bieden aan mensen in nood. En wie weet… later als hij groot is… ook zijn zoon Boaz. Die apetrots is op zijn vader en hem op zijn jonge leeftijd van acht jaar al steunt in wat hij doet.

3 reacties
Meer berichten